Afgelopen vrijdag (30 januari) was onze lijsttrekker met Chimène van Lunteren (commissielid voor de SP) uitgenodigd voor een interview met Geert-Jan Bossinga en Gijs Wildeman van Slotstad RTV.

👉 Klik hier voor het volledige interview! (Klik door naar 30:50)

Tijdens het interview werden over een aantal onderwerpen, van zaken die we in ons verkiezingsprogramma hebben opgenomen, vragen gesteld. Het eerste onderwerp ging over woningbouw, waarbij de vraag was op welk vlak de SP zich hierin nu onderscheidt van de andere partijen. Want dat er meer betaalbare woningen gebouwd moeten worden, is dat niet iets wat de meeste partijen inmiddels wel van mening zijn?

Die vraag bood een mooie gelegenheid om iets te vertellen over de actie die de SP in juni vorig jaar had gevoerd met de bewoners van de Graaf Adolflaan tegen hun verhuurder (De Eenhoorn). De bewoners van deze flat kampen al jarenlang met klachten over gebrekkig onderhoud en schimmelwoningen,  maar worden al die tijd met hun klachten door hun verhuurder niet serieus genomen. De SP is de enige partij geweest die de klachten van deze huurders over ongezonde woningen (door vocht en schimmel) heeft aangekaart (middels een zwartboek) bij het college. En de partij ook die heeft geholpen om bewoners te organiseren, waarbij de actie in ieder geval al heeft opgeleverd dat bewoners met de verhuurder in gesprek zijn over een oplossing van hun klachten.

Verder werden er nog vragen gesteld over het correctief referendum dat wij zouden willen invoeren en over de toekomst van Fivoor in onze gemeente. Het interview werd voorafgegaan door het liedje Ben Ik te Min van Armand: een keuze overigens van onze lijsttrekker zelf.  Dit liedje is een protestsong, dat precies 60 geleden uitkwam. In een tijd van vooruitgang (de jaren zestig), een tijd waarin een hoge opleiding je status gaf en je succes bepaalde in de maatschappij en in bepaalde burgerlijke kringen. Een protest tegen de ongelijkheid die toen bestond, maar die in de huidige tijd alleen maar is toegenomen.  Als je dit nummer nu hoort, is er eigenlijk niet zo heel veel veranderd ten opzichte van zestig jaar geleden. Nog steeds bestaat er een grote kloof tussen theoretisch en praktisch opgeleiden en voelen praktisch opgeleiden zich in hun belangen minder vertegenwoordigd in de politiek en maatschappij.

Terug naar het nieuws.